Integracja europejska

Wprowadzenie banknotów i monet euro – wpływ na ceny

Po wprowadzeniu euro do obiegu gotówkowego w styczniu 2002 r. konsumenci odnieśli wrażenie, że inflacja rośnie szybciej, niż wskazywałyby oficjalne statystyki.

Według danych statystycznych ceny pewnych towarów – zwłaszcza tych kupowanych najczęściej – faktycznie ponadprzeciętnie wtedy wzrosły. Niektóre z tych podwyżek mogły być skutkiem działań spekulacyjnych sprzedawców detalicznych i producentów, którzy przy okazji wymiany pieniądza podnieśli ceny, na czym ucierpieli konsumenci. 

Nie wszystkie ówczesne podwyżki były jednak bezpośrednim skutkiem wprowadzenia banknotów i monet euro. Rosły wtedy na przykład ceny ropy naftowej na rynku międzynarodowym, co wpłynęło na detaliczną cenę paliw na stacjach benzynowych, zaś wskutek złej pogody podskoczyły ceny owoców i warzyw.

Wydarzenia te zbiegły się z wymianą pieniądza i były z nią czasem niesłusznie kojarzone. Według analiz Eurostatu (urzędu statystycznego UE) bezpośredni wpływ wymiany pieniądza był dość ograniczony: nie przekroczył 0,3 punktu procentowego całkowitej stopy inflacji w strefie euro, która w 2002 r. wyniosła 2,3%.^[1]

Istnieje też badanie^[2] wskazujące, że konsumenci już przed wymianą pieniądza na euro byli przekonani, że w jej wyniku ceny wzrosną lub będą zaokrąglane na ich niekorzyść. Oczekiwania te znacząco wpłynęły na ich późniejsze odczucia.

Ponadto wielu konsumentów do dziś pamięta poziom cen w walutach krajowych, który pozostał niejako zamrożony w czasie i z biegiem lat ma coraz mniej wspólnego z rzeczywistością. 

Jednak sondaże Komisji Europejskiej^[3] wykazują także, że konsumenci przyzwyczaili się do euro, a rozbieżność między postrzeganym i faktycznym poziomem inflacji stopniowo się zmniejsza.

Informacje (w języku angielskim) o sposobie pomiaru inflacji w strefie euro można znaleźć na stronie www.ecb.europa.eu/stats/prices/hicp.

---